Özel Yapım Periorbital İmplant

Orbital duvar kırıkları, yörünge hacminin artmasına, maksiller sinüse doku herniasyonuna, yağ atrofisine, ligament desteğinin kaybına ve enoftalmolara ve diplopiye yol açan skar kontraktürüne neden olabilir.Anatomik yerler kaybolduğundan, özellikle posteromedial yörünge çıkıntısı ve yörünge tepesinde büyük kusurların rekonstrüksiyonu zor olmaya devam etmektedir.

İki parçalı yörünge zemin
Ne yazık ki günümüzde standart ön bükülme ağları kullanılmaktadır ve genellikle tatminsiz sonuçlar vermektedir.

Başarısız Bükülme Öncesi Üzerine PSI Yerleştirme
Orbital rekonstrüksiyonu için implantlar tasarlamak için, hızlı prototip modelleri, hastanın bilgisayarlı tomografi (BT) taramasından elde edilen dijital görüntüleme ve tıpta iletişim (DICOM) verilerinden türetilebilir.Model, etkilenmeyen yörüngeden verileri yansıtarak implant oluşturmak için kullanılır ve yeniden yapılandırma prebent plakalarla gerçekleştirilir.Bu teknik yaygın olarak kullanılmasa da, avantajlar, binoküler tek görüş ve oküler motilite değerlendirilirken gerçek bir-orijinal anatomik onarım, yörünge hacminin restorasyonu ve üstün oftalmolojik rehabilitasyon içerir.Cerrahi bir bakış açısından, yerleştirme hassas uyumla basitleştirilir ve implantın şekillendirilmesinde çalışma süresi boşa harcanmaz.

Ayna yörünge zemini
Sol yörünge, kusur tarafındaki yörünge zemini yeniden yapılandırmak için kullanıldı.

Lateral hastaya özgü implant
Yan implant yerleştirme.

Medial hastaya özgü implant
İmplant parçalarının bulmaca benzeri birbirine konulması, bir parçanın diğerine göre kesin ön-arka konumlandırılmasına izin verir.Bağlantının üst üste binen kenarları, koronal düzlemde bir kilitleme sağlar,